محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
134
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
[ 63 ] معجون ماسك البول : جهت سلس البول و تقطير آن . نافع و مجرب است . صفت آن : بلوط مقشرِ مغلو ، پانزده درهم ؛ حرف ، مرّ و تخم سداب ، از هر يك ، يك درهم ؛ كندر ، حبّ الاس ، جوزبوا ، بسباسه ، قرنفل و اهليلج اسود ، از هر يك دو درهم ؛ سعد ، شونيز و هيل ، از هر يك سه درهم و انجير خشك ، پنج درهم ، با عسل بسرشند و قدر شربت از سه مثقال تا پنج مثقال . [ 64 ] معجون البنداويقون : جهت نفخ و برودت معده نافع است . صفت آن : زعفران كاشم ، بزر السداب ، تخم كرفس ، زنجبيل ، حاشا ، لوز ، الصنوبر الكبار ، از هر يك شش درهم ؛ بادام تلخ مقشّر و لبان ، از هر يك دو درهم و فلفل ، هشت درهم ، با سه وزن ادويه عسل بسرشند . [ 65 ] معجون قفى : جهت سرفه و درد جگر و سينه و آلات تنفس و معده و شوصه و صفاى آواز و ادرار بول و درد سپرز . صفت آن : مويز بىدانه يا كشمش ، بيست و پنج مثقال ؛ زعفران ، سنبل الطيب ، سليخه ، دارچينى و دارشيشعان [ مكه ] ، از هر يك ، يك مثقال ؛ قصب الذريره ، فقاح الاذخر ، علك البطم و مقل ازرق ، از هر يك دو مثقال و نيم ؛ مر صاف ، چهار مثقال ، صموغ را به شراب يا قائم مقام شراب خيسانيده ، با عسل بسرشند . و قدر شربت يك مثقال با آب گرم جهت درد جگر و معده و جهت درد سينه و شش به آب زوفا . [ 66 ] معجون الخبث الحديد : جهت بواسير و رياح آن و نيكو كردن گونه و تقويت احشا و هاضمه نافع است و آن را فنجيوش نيز نامند . صفت آن : هليلج اسود ، آملج ، بليلج ، فلفل ، دارفلفل ، زنجبيل ، سعد ، شيطرج هندى و سنبل الطيب ، از هر يك ده مثقال ، تخم شبت ، تخم گندنا ، از هر يك چهار مثقال ، خبث الحديد مدبَّرِ مجففِ به روغن بادام شيرين جوشانيده ، ده مثقال با سه وزن ادويه عسل بسرشند و اگر دو مثقال يا يك مثقال مشك در او كند ، اقوى خواهد بود . [ 67 ] معجون حلتيت : جهت رفع تب ربع و تفتيح سدّهها و تحليل رياح و گزيدن جميع گزندگان . صفت آن : حلتيت ، فلفل ، مرّ و سداب خشك ، بالسوية به حرير بيخته ، به عسل بسرشند . و قدر شربت يك مثقال .